Madam Brownie

Mail box’ımıza şöyle bir mail düştü bu ay içinde:

Ben ki ilk sevgilisi ile 4,5 yıl çıkmış neredeyse evlenecek olan evlenmemek için ayrılan. Onun adıyla nefes alan küçük temiz kız :)

Son 3 yılda, aslında son bir yılda biraz dağıttım, son altı ayda koptum iyice ve geçen hafta ...

Aslında Gossip Girl izleyip uyuyacaktım. Birkaç yıldır aramızda elektrik olan ve resmi iş ilişkilerinde çokça ortak tanıdığımız olan çocuk aradı ve bana kitap bırakmak istedi, gelmişken flörtleştik. Dışarıda park gibi bir yerde bira falan içtik ve biraz sarhoş olup eve geçtik, güzel bir geceydi eğlendim umrumda değildi. O beni aramadı ben de onu, umrumda değil...

Birkaç gün sonra hoşlandığım eski flörtümü aradım, ertesi gün İstanbul’a gidecekmiş; ama görüşelim dedi. Gece biz konser sonrası ev arkadaşım ve yakın bi erkek arkadaşım onunla buluştuk, o biraz sarhoştu, ben çakırkeyif, eğlendik ve ben bizimkileri ektim ve ona geçtik, resmen arkadaşlarımı ektim onun için. Shit.

Çok ama çok başarılı bir geceydi desem ondan neden bu kadar hoşlandığımı sana anlatır mı bilmiyorum. Evlenirim ben onunla bu performansla :) tabi ki insan da olabilseydi...

Neyse “beni ara boş olduğun zamanlarda” dedim. O çok arayan soran bi tip değil. Ve hiçbir sosyal medyada yer almıyor.

Öğlen mesaj çekti  “Ev arkadaşının sevgilisi var mı” diye, yok dedim. Anlamadım tabi ki, bunu neden sordu falan, akşam çıkalım mı dedi, ben çalışıyordum, olmadı gece sonunda buranın fiks barına gittik.

Arkadaşı beni gördü, daha sonra o da geldi bi grup arkadaşıyla ve bayaa sarhoştu. Neyse bak bu arkadaşımla tanıştırmak istiyorum falan dedi, ben hala anlamadım; ama sarhoş oluşu ve uzak duruşu sinirimi bozdu.

Arkadaşına hiç şansın yok onun gibi bir arkadaşın olduğu sürece dedim. O da benim öyle bir niyetim yok, o seninle buluşmak için bahane uydurdu falan dedi. Neyse yok aslında böyle bir şey.

İyi tarafı olabilir bu durumun; ama şöyle bir açısı da var ki ben iki gün sonra anladım. Biz sevişiyoruz diye benim arkadaşımın da benim gibi olduğunu düşündü ve arkadaşına onların tabiriyle kıyak geçmeye çalıştı böyle bir şey var mı yaa?!

Sinirliyim bu konuda acayip kavga etmişti bu salak gece bende kamera kayıtlarına falan baktım o geceden sonra iki kez konuştuk ve normalde telefonu açmayan ve hep kendisi dönen adam bu kez açtı telefonu her ikisinde de...

Böyle one week, two guys, none relationship :)

Maili okuduk ve oturup erkeklere küfretmek yerine, bi’ erkeğe soralım o anlatsın dedik ve Emre Dede anlattı:

Bildiğin üzere, erkek dünyasıyla ilgili esnetilemez kurallardan olan “Delikanlı adam öper; ama söylemez!” dizi kültümüzle paralel olarak bitti. Örneklendirmek gerekirse, bir zamanların en ikonik dizisi Deliyürek iken, yeni jenerasyonla beraber hızla Kavak Yelleri’ne evrildik. Senin adam da bundan nasibini almış, “Swinger” tadını yakalamak için hamletmiş gibi görünüyor. Gerçi o da tam oturmuyor, keşke önce ev arkadaşınla onun arkadaşı, cima etmeseler bile, ince bir muhabbet çevirseydi de “cuk” sesini duyabilseydik.

Şu dakikadan sonra adamda değiştirebileceğin çok şey olmasa da, madem ki performans takdire şayan, aynı ayarda devam et gitsin. Gerçi “Beni ara boş olduğun zamanlarda” dedikten sonra yapacağın hamleler onu itmekten öte geçer mi, geçmez mi, orası muamma. İlişki taktiklerini pek sevmesem de şunu söylemeden edemeyeceğim: “Erkekler arzulanan kadınları daha çok arzular.” Kantarın topuzunu kırmamak şartıyla, buradan vurursan şans yüzden artar kanısındayım. Eskaza dikiş tutturursan da “Orgy” tekliflerine de hazır olmanı salık veririm. Nihayetine önümüzde bir “Aşk-ı Memnu” örneği var.

Son olarak, bundan sonra olabileceklerin olası bir fragmanını “Closer/2004” ve ardından “Eyes Wide Shut/1999” filmlerinde görebilirsin.

ps: Adı geçen dizilerin hiç birini izlememiş olsam da dönen muhabbetlerden konuya vakıf olduğum kadarıyla yazdım, hata etmişsem affola.

Fazla acımasız yazmış Emre; ama haklı sanki hı?

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Yazı: Sezen Türker

Hadi itiraf edelim biz kadınlar kaynağı her kim, sebebi her ne olursa olsun ilgiye bayılıyoruz. Herkesin bize ilgi göstermek konusunda son derece cömert olmasını bekliyoruz; ama biz ilgi göstermek konusunda oldukça cimriyiz, tamamını “mükemmel adam” için biriktiriyoruz.

Bu “mükemmel adam” arayışının masalların zehri olduğunu düşünenlerdenim ben. Aklımızın kadın-erkek ilişkilerine bile basmadığı yaşlarımız boyunca, kadını berbat hayatından kurtarıp, onu sonsuza dek mutlu yaşatan prens inceden inceye beynimize zerk edilmiş ki; üç / beş / on / yirmi hayal kırıklığı ile sonlanan ilişki bile bizi bu “mükemmel adam” arayışından vazgeçiremiyor.

Murathan Mungan'ın deyişiyle “Erkeklerin de magandalarını, zontalarını, sonradan görmelerini, yere tükürenlerini, burnunu karıştıranlarını, yuppilerini, arabalarında cıstak çalanlarını, altın kolye- pırlanta yüzük- zincirli künye üçgeni içinde yaşayanlarını aradan çıkarırsan, dünya bir avuç kalıyor; dünya birdenbire çok ıssızlaşıyor.”

Bir de bu ıssızlık arasında öyle bir adam istiyoruz ki, yakışıklı olsun, kültürlü olsun, bize sürekli bir şeyler keşfettirsin, bizim yapmak istediğimiz her şeye eşlik etsin, sürekli bizimle ilgilensin, bize yemek pişirsin, çocuklarımızın babası olmayı hayal etsin, parası olsun, düzgün aileden gelsin, işi gücü biz olalım, gözü başka kimseyi görmesin, bütün arkadaşlarımızla iyi anlaşsın, iyi bir okuldan mezun olsun, iyi bir işi olsun, beş tane dil konuşsun, müzikten anlasın... Hiç kimse de kalkıp bize “Hadi ordan!” demiyor, çünkü bütün hemcinslerimiz ne kadar görmüş geçirmiş olursa olsun içten içe bu adamı bekliyor.

Sonuçta mı ne oluyor? Belki de birlikte çok mutlu olabileceğimiz adamlara, aklımızdaki kalıpların hepsine uymadığı için yazık ediyoruz.

Beni bu “mükemmel adam” sendromundan çok sevdiğim bir hocamın “üçgen teorisi” kurtardı. Kalbinizin atışı hızlandıysa, üzgünüm üçgen gibi vücutlardan bahsetmeyeceğim. Bu aslında iş hayatına ilişkin bir teori; ama üçgenin uçlarındaki sıfatları kadın-erkek ilişkilerine uyarlamak pekala mümkün.

Bu teoriye göre bir adamda bunların üçü birden bulunamaz. Yakışıklı ve zenginse iyi huylu olmasını, size ihtiyacınız olan ilgiyi göstermesini bekleyemezsiniz. Zengin ve iyi huyluysa 1.80 boyunca manken gibi bir adam olmasının imkanı yoktur. Yakışıklı ve iyi huyluysa da boğazda yalısı yoktur. Hepsinden biraz olması en idealidir: Biraz paralı, biraz yakışıklı, biraz iyi.

Kız arkadaşlarınızla kurduğunuz ideal adam kalıplarını, masalları unutun. Zaten hepimiz birbirimizden bu kadar farklıyken, hepimizin “doğru adam”ı nasıl apaynı olsun ki?

Hala hem yakışıklı, hem zengin, hem iyi huylu olanı konusunda inatçıysanız da, siz en iyisi gidin bir kitapçıya bol bol masal kitabı alıp onlarla uyuyun.

“Bilmiş bilmiş konuşuyorsun, tamam mantıklı gibi geldi de neden sana inanayım, daha azına razı olayım?” diyenler için dip not: Gerçekten mükemmeli değil de, istediğimi ve ihtiyacım olanı beklemeye başladığımda hayatımın “prozac”ı olan bir adamla tanıştım. Teorik olarak birlikte mutlu olması imkansız bir çift olarak pratikte harikayız. Kurgulamayın, yaşayın!

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Yazı: Gizem Telci

Havalar ısındı. Sokaklar cıvıl cıvıl. Şu günlerde işsizliğimin de vermiş olduğu özgürlük etkisiyle kendimi sokaklara atasım, bol bol gezip tozasım var. Biliyorum bu yalnızca benim için geçerli değil. İşiniz ya da paranız olsun olmasın, her birinizin içindeki gezenti çocuk, güzel havaların etkisiyle çoktan harekete geçmedi mi?

Güzel yurdumuz saolsun, gidilecek çok yer, önerilecek çok mekan var. Ama ben bugün -çoğu yazımdan farklı olarak- gidilecek yerleri önermek üzere değil, önerilen yerlere giderken biz bayanların özellikle de yaz aylarında otobüste, minibüste işin özü her türlü yolculuk esnasında karşılaştığı "sözde delikanlı" erkeklerimiz üzerine iki kelam edeceğim.

Ergenlik yıllarında namus kavramını hap gibi yutan sözde delikanlı erkeklerimiz, her nedense anası bacısı dışındaki tüm kadınlara yakınlaşma hakkına sahip bulurlar kendilerini. E ne de olsa insandır, -malasef- o da gezer tozar bizim gibi. İpini koparıp sokağa salındı mı bu ve bunun gibileri, bizim gibi sıcacık havalarda eteğini, elbisesini giymiş çıtı pıtı bayanlara "zaman kötü kolla kendini(?)" deyimini aklından çıkartmamak düşer.

Mutlaka her birinize gelip çatmıştır bu insan yavruları... Ya da çatacaktır! Çünkü öyle çok var ki. Hangi il hangi semt olursa olsun, az ya da çok nasibini almıştır. En kötüsü de bunlar yüzünden özgürce yaşama hakkınız elinizden alınır. Misal sokağa çıkarken o çok sevdiğiniz mini mini şortunuzu her yerde giyemezsiniz. Ya da bir cesaret giydiniz, bizim şu sözde delikanlıların bakışlarını, göz süzüşlerini ve hatta yeri geldinde dokunuşlarını(!) üzerinizde hissetmek zorunda kalabilirsiniz. Ve işte bu durumla karşılaştığınız her gün yaşadığınız yere lanet eder, pılınızı pırtınızı toplayıp güneyde bir sahil kasabasına yerleşme hayalleri kurarsınız.  

Toplu taşıma araçlarında da durum farklı değil malesef. Otobüste metrekare başına düşen kişi sayısı çil yavrusu kıvamındadır ve o yavrulardan biri ya da birkaçı bu kalabalığı fırsat bilmekte ustadır. Önce sağa sola kayar, çok sıkışık bahanesiyle itiştirir, çekiştirir, sonra "müsait bi'yerde" biniverir tepene! Sen de öflersin pöflersin, bazen utanır sıkılırsın, yeri gelir bağırır çağırırsın -her nedense bağırınca da yanlışı yapan senmişsin gibi diğer yolcular tarafından ayıplanan bakışlarla anlamsızca yargılanırsın- ama sonunda ne olursa olsun, kötü zihniyetin kurbanı olmaktan kurtulamazsın.

Benim kanaatim bu adamlara sessiz kalmamaktan yana. Çünkü ne kadar susarsanız o kadar tepenize binerler. Bağırın, çağırın hatta gerektiğinde çantanızı güzelce kavrayıp, birkaç tane patlatın. Erkekliğin %90'ı kaçmaktır ya, bakın siz dişinizi gösterince nasıl da korkup kaçıveriyorlar.

Aman diyeyim sevgili okuyucu. Varsa diyecek sözünüz çekinmeyiniz. Sonra olay anını başkalarına anlatırken, kafanızı yiyip bitiren keşkeleri içinize sindirmek emin olun daha zor olacaktır. 

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•