Madam Brownie

KORKUMDAN AĞLADIM, SABAHLADIM…

Yazı: Ayşe Durkan

Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir

Korku filmi izlemeyi çok seviyorum fakat izledikten sonra en az 15 gün ne yalnız uyuyabilirim, ne de asansöre binerim. ‘It’ filmini izledikten sonra bir müddet banyonun önünden bile geçememiÅŸtim mesela. Küçükken de izlemedim ha, eÅŸÅŸek kadardım. Yemekten sonra ellerimi yıkamaktan korkuyordum, logar kapaklarına 2 metreden fazla yaklaÅŸamaz  olmuÅŸtum.Ayrıca hala Freddy Kruger kabusuma girip beni delik deÅŸik edecek diye bekliyorum. Chucky den ölesiye korkarım, bütün bebeklerimin yüzünü tükenmez kalemle boyamıştım korkumdan vakti zamanında. Sonra da bana kızmasınlar diye özür dilemiÅŸtim. Hem ödlek hem salağım yani.

 

 Yine bir gece sevgili ablacığımla mutfakta birbirimizi korkutuyoruz, gülüyoruz ama  bir yandan da deli gibi korkuyoruz.kalkıp tuvalete gitmeye cesaretimiz yok, ikimizin de rengi bembeyaz, ablam beni iyice korkutmak için diyor ki:

‘Şimdi kapıdan anneannem girse naparsın? Mezarı da çok yakın bizim eve, kalkıp gelebilir yani’

O gece bu cümleden sonra sabaha kadar ikimiz de yerimizden kalkamadık, sabaha karşı birbirimizden korkmaya başladık, benim bir ara sinirim bozuldu, ağladım aptal gibi. Çok korkağım yani, bu konuda benimle yarışabilecek birini tanımıyorum bile.

Neyse.. En son ‘Paranormal Activity’ i izledim. Ayak çekme sahnesi yüzünden uykular bana haram oldu, imkanı yok ayağımı yorganın dışına çıkaramıyorum. Neredeyse kundak yapıp öyle uyuyacağım. Ölesiye korkuyorum ama başroldeki kızın tombul bacaklarında gram selülit olmaması da kafamdan çıkmıyor bir yandan. Uykuya dalmaya yakın ‘O yardıma gelen psişik adama güzel bir sofra hazırlayıp yatıya kal deselerdi kurtulurdu salaklar’ diye düşünüyorum ve uykuya dalıyorum.. Sonra sabah ezanına uyanıyorum.. The Excorsist’in başındaki ezan sesi geliyor aklıma, ağlamaklı oluyorum. Korkudan miğdem kazınıyor, kalkıp kendime ekmek-peynir yapmak istiyorum ama mümkünatı yok, koridora çıkıp beni orada beklediğini düşündüğüm yaratıklarla savaşamam. İyice iki büklüm oluyorum. Bildiğim duaları okumaya başlıyorum. En iyisi diyorum tam karşımda asılı duran aynaya bakıp 3 kere ‘Bloody Mary’ diyeyim de, gelsin öldürsün beni, kurtulayım bu işkenceden. Sonra yine hafiften uykum geliyor, fakat bu sefer Salem’s Lot filmi aklıma düşüyor. Hani şöyle bir sahne vardı:

Bu çocuk uçarak gelip bana da böyle el sallayamasın diye bir cesaret kalkıp perdemi kapatıyorum,  ve korka korka uyumaya çalışıyorum. İçimden ÅŸarkı söylüyorum, baÅŸka ÅŸeyler düşünmeye çalışıyorum ama imkanı yok.. Uykuya dalmadan aklıma  yine Paranormal Activity geliyor. ‘Ya’ diyorum, ‘bu kıçı kırıkların evinde nasıl havuz olabiliyor’ ve aklımdaki soru iÅŸaretiyle  tekrar uyuyakalıyorum.. Sizin anlayacağınız ÅŸu sıralar kendimden bile korkuyorum. Asansöre binemiyor, apartman boÅŸluÄŸumuzda iblisler yaşıyormuÅŸ gibi davranıyorum. ‘Höt’ deseniz, kalp krizinden ölebilirim.  Ama tabi ki, ders çıkarmayı bilmeyen ben, bu günleri atlatır atlatmaz korku filmi izlemeye devam edeceÄŸim.

Hoşçakalın

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•