Madam Brownie

Kafama sıçayım. Ya kalkıp “Sabahtan beri neden hiç bi’ şey söylemeden görüntülü konuşma talebi gönderiyosun sapık gibi?” dedim adama. Kızınca da anlamıyorum he, salağın tekiyim. E ne diyeceğim şimdi? “Kusura bakma, hafif bi’ pms’lik var da üzerimde… Sabahtan beri 6. kahvemi içmekteyim, e o da gerdi tabii biraz…” mı diyeyim?

Hıh, şimdi de msn’den Kerem yazdı. “Nasılsın bugün Yeşercim? İyi misin canım? Derginizin tanıtımı için elimden geleni yaptım canım.” Merhaba Kerem, canın çıksın Kerem. Kerem bi’ sus. Canım deme bana, her lafın sonunda canım mı denir lan? Ağzının ortasına patlatmak istiyorum yemin ederim su anda. Neyse ki msn’deyiz, bu nedenle kafanda gitar parçalamakla mı yetinsem acaba? Hmm..

- İyiyim ya, sağol çok.

Mesaj attım, “pms’im” demedim. “Ben biraz kaba konuştum    sanırım, özür dilerim ya çok.” dedim. “Ya” diyerek rahat insan tavrı vermeye çalıştım. E ama paspal paspal Pazar sabahı geçirirken nasıl açabilirim ben sana kamera, “canım”? – Kerem’in üzerimdeki etkisi geçmek bilmiyor sevgili okuyucu, o turuncu ışık yanıyor da yanıyor.- Daha yatağımı bile toplamamışım –aslında saçıma başıma bakmamışım -, uyumaktan yüzüm gözüm şişmiş… Ara ara dünyanın en özgüvenli insanı gibi hissetsem de kendimi, bugün yerin dibine soksan orda kalır, en fazla aşağıdan sana el sallarım. Bi’ fırsat versen oysa ki, “Naber “ filan diye girsen konuşmaya, ben 5 dakika içinde sabah markete giderken birazcık makyaj yapmış, saçını da alelade toplamış, “biraz dağınık ama bi’ o kadar da şeker kız” imajı yaratacağım zaten. Sonra karşılıklı kahve bile içeriz istersen. Gerçi ben sabahtan beri içiyorum ve bugün kahvelerin o reklamlardaki dumanı tüten muhteşem içeceklerle ilgisi yok; olsun ama, söz dert etmeyeceğim. E hadi ama… Şimdi tüm gün dudağımdaki kırmızı rujla oturacağım evin içinde belki tekrar yazarsın filan diye, yazmayacaksın ve de. Mesela ben yazımı bitirdim, sende tık yok.

“Sapık gibi” dedim adama ya, yuh ya…

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•