Madam Brownie

YAZI: Burçak Külcü

Bu yazıyı hayatımın çeşitli dönemlerinde benimle birlikte olmuş, dertlerimi, sevinçlerimi paylaşmış, sonra bir sebepten çıkmışlara, hala hayatımda olanlara, başımı omuzlarına koyup ağladıklarıma, omzuma başını koyup ağlayanlara, âşık olduğum adamlarla aramı yapsınlar diye yalvardıklarıma, aşık oldukları kızlarla aralarını düzelteyim diye yalvaranlara, iyiyi, kötüyü paylaştığım, asla kıskançlık duymadan yan yana durduğumuz tüm erkek arkadaşlarıma ithaf ediyorum-ithaf etmek de ne ciddi bir deyimmiş ya!-. Anıl'a, Tolga'ya, Onur'a, Ahmet'e, bu yazıyı hiç okuyamayacak olan Bahri'ye, Cafer'e, Furkan'a, Emre'ye, Ali’ye, adını şimdi sayamadığım, belki unuttuğum belki gereksiz bulduğum herkese.

“Ama arkadaşlar iyidir.” e farklı bir kelime eklesem mesela, cümle şu şekilde olurdu: “Ama erkek arkadaşlar iyidir.” Erkek arkadaşlarıma methiye düzdüğüm bir yazı olduğu içi kadınları alınmayacağını var sayarak gayet rahat yazıyorum, alınmazsınız nasıl olsa. Hem istisnalar işte, bilirsiniz.

Ama erkek arkadaşlar iyidir, çünkü:

*Aynı cins olmanın verdiği rekabet, daha fazla beğenilme isteği falan erkek arkadaşlarla girilebilen türde bir rekabet değildir ve bu çok iyidir. Giydiğimiz bir kıyafete güzel diyorsa güzeldir, çirkin diyorsa çirkindir. İlişkimizin temelini dürüstlük ve güven oluşturur.

*Gerçekçidirler. Asla dönmeyecek bir adamın arkasından ağlıyorsak bizi kandırmak yerine; “Kalk kızım yea, kendine gel, değer mi o herif için?!” naralarıyla tutar elimizden ve ona verdiğimiz o el, hayata tekrar bağlanmak adına attığımız bir oltaya dönüşür.

*Gitmek istediğimiz bir organizasyona mesela saat kaç olursa olsun gidebiliriz, bizim için kendini siper eden bir süper kahramanımız vardır. (burası fazla pragmatik oldu ama, öyle.)

*Âşık olduğumuz adamın beyin kıvrımlarında neler gezdiğini merak ettiğimizde, “acaba böyle yaparsam şöyle mi düşünür?” dediğimizde yanımızda mükemmel bir denek vardır, bingo! “Sevgilin sana bunu bunu yapsa sen ne yaparsın, ne düşünürsün canım?” diye sorduğumuzda tüm samimiyetiyle verdiği cevap yol haritamızı oluşturur.

*Kesin olan bir tespit: bizden az konuşurlar. Evet, nerede görülmüş bir adam ki kadından fazla konuşsun? Bazen dinlemekten yoruluruz, aslında yorulmayız; ama dinlemekten çok konuşmak isteriz. Konuştukça, içimizden çıkan kelimelerle birlikte dertlerimiz de gider sanırız. Sadece konuşmak istediğimiz o anlarda yanımızda bir adam varsa, çok şanslıyız.

*Gözyaşlarımızı akıtmak için her zaman en doğru adrestirler. “Ben demiştim ama!” diyerek eleştirmezler, bir dost el dolaşır ya saçımızda, yüzümüzde işte rahatlama sebebidir.

*Baba yerine koyarız, abi yerine koyarız da, onlara anlatamayacağımız her şeyi anlatırız. Kadın duygusallığına girmeden, erkek bakış açısına teslim ederiz kendimizi.

En yakın arkadaşlarımız olurlar, abimiz, kardeşimiz, babamız olurlar. Sarhoşken kucağına kusmaktan çekinmeyeceğimiz adamlar olurlar. Sevgililerimizin kıskandıkları olurlar. Sevgililerimizi tanıştıracağımızda sanki kız veren baba gibi heyecanlanan olurlar. Erkek arkadaşlar iyidir ve her daim “can” olurlar.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Geçmişe Mazi Derler, Geleceğe Ne Derler?

Yazı: Ahmet AYDIN

Kadınlar sürekli kıyaslar. Bundan asla vazgeçemezler. Yemek yerken kalorilerini, sokakta yürürken etraflarındaki kızları, erkekleri… Kısaca her şeyi ve herkesi kıyaslamak onların “fabrika ayarları” kapsamında bir şey. 

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•